σε διαδικτυακή δημοπρασία στις 6 Μαΐου, προκειμένου να μειωθεί το δημοσιονομικό χρέος της χώρας.
Μαζί με τα άλλα 150 που θα ακολουθήσουν ως το τέλος του χρόνου, η ιταλική κυβέρνηση ελπίζει να συγκεντρώσει 500 εκατομμύρια ευρώ. Το νησί Ποβέλια (έκτασης 608 στρεμμάτων), αιώνες τώρα, έχει τη χειρότερη φήμη μεταξύ των Ιταλών.
Η πρόσβαση των τουριστών στο νησί έχει απαγορευτεί εδώ και χρόνια, ενώ απέχει λίγα λεπτά από την πλατεία του Αγίου Μάρκου. Το δικαίωμα της τουριστικής εκμετάλλευσης του νησιού διατίθεται για 99 χρόνια στους επίδοξους αγοραστές.
Το 16ο αιώνα, η Ποβέλια εκτελούσε χρέη λιμένα – καραντίνας για τα εισερχόμενα πλοία, καθώς η βουβωνική πανώλη θέριζε πολυσύχναστα λιμάνια της Μεσογείου.
Αυτός άλλωστε ήταν ο τρόπος τον οποίο είχαν επινοήσει οι Βενετοί για να ελέγχουν τις σποραδικές επιδημίες του «μαύρου θανάτου». Απομόνωσαν όλους τους ασθενείς και όσους εμφάνιζαν συμπτώματα της νόσου σε νησάκια της λιμνοθάλασσας, όπως η Ποβέλια και το γειτονικό Λαζαρέτο Βέκιο.
Μόνο στην Ποβέλια εικάζεται ότι έχουν ταφεί ή αποτεφρωθεί περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι. Εκτός από το «μαύρο θάνατο», ωστόσο, η Ποβέλια φιλοξενούσε και ένα ψυχιατρικό άσυλο από το 1922 έως το 1968, αρχίατρος του οποίου πραγματοποιούσε απάνθρωπα πειράματα και λοβοτομές στους ασθενείς.
Το ψυχιατρείο έκλεισε το 1968, αμέσως μετά την αυτοκτονία του ιδρυτή του.
Σύμφωνα με τους τοπικούς θρύλους, οι ψυχές των βασανισμένων νεκρών ασθενών του ώθησαν το γιατρό στο salto mortale από τον πυργίσκο του ασύλου.
Ερευνητές Παραψυχολογίας που έχουν επισκεφθεί το νησί κάνουν λόγο για υψηλά ποσοστά υπερφυσικής δραστηριότητας, ενώ οι Βενετοί υποστηρίζουν ότι το πιο διάσημο φάντασμα της Ποβέλια είναι ενός κοριτσιού, της μικρής Μαρίας, η οποία άφησε την τελευταία της πνοή στο νησί, μακριά από τους γονείς της.
ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ
